|
|
|
|
|
 |
جستجو در مقالات منتشر شده |
 |
|
علیرضا صابری علی آباد، زهرا علیزاده، امیررضا رفیعی جوزم، آلیس خاچیان، مسعود رودباری، محمدرضا زارعی،
دوره 13، شماره 1 - ( 1-1403 )
چکیده
خلاصه
هدف. این مطالعه به منظور بررسی تاثیر آموزش از راه دور مبتنی بر مدل باور بهداشتی بر سواد سلامت افراد مبتلا به نارسایی قلبی انجام گرفت.
زمینه. شواهد بسیاری نشان میدهند که سواد سلامت ناکافی با عواقب نامطلوب بیماری در افراد مبتلا به نارسایی قلبی همراه است. هرچند آموزش دادن یا نوشتن دستورالعمل ها و موارد آموزشی در طول بستری در بیمارستان و حین ترخیص به بیمار و همراهان آنها به عنوان اولین قدم اساسی محسوب میشود، اما کافی نیست و بیمار باید پیگیری شود.
روش کار. در این مطالعه کارآزمایی بالینی ۸۰ شرکتکننده به طور تصادفی به دو گروه آزمون و کنترل تقسیم شدند. به منظور تخصیص آزمودنیها، از تصادفیسازی بلوکی متوازن با بلوکهای دو تایی استفاده شد. گروه آزمون علاوه بر دریافت مراقبتهای استاندارد، آموزشهای ساختاریافتهای را از طریق برنامه پیامرسان ایتا و پیگیریهای پرستاری دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل تنها مراقبتهای معمول را دریافت نمودند. دادهها از طریق پرسشنامه سواد سلامت نارسایی قلبی در سه زمان پیش از مداخله، یک ماه بعد از مداخله، و سه ماه پس از مداخله جمعآوری شد.
یافتهها. نتایج نشان داد که میانگین نمرات سواد سلامت در گروه آزمون نسبت به گروه کنترل به طور معناداری افزایش یافته است (0/0001P≤)، و با اندازه اثر کوهن، قوی (2/8d=) ارزیابی شد.
نتیجهگیری. این یافتهها نشان میدهد که مداخلات آموزشی مبتنی بر مدل باور بهداشتی میتواند به طور موثری سواد سلامت و پایبندی به درمان را در افراد مبتلا به نارسایی قلبی بهبود بخشند.
سیده زهرا حسینی، حانیه غلام نژاد، مرتضی محمدزاده،
دوره 13، شماره 1 - ( 1-1403 )
چکیده
خلاصه
هدف. هدف از این مطالعه تعیین ارتباط حمایت اطلاعاتی با اضطراب در اعضای خانواده های بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه در مراکز منتخب آموزشی درمانی شهر همدان در سال 1403 بود.
زمینه. بسیاری از خانوادههای بیماران به دلیل عدم آشنایی با محیط بخش مراقبت ویژه و فرآیند درمان دچار اضطراب میشوند و این ناآگاهی میتواند منجر به احساس ناامنی و ترس در آنها گردد. همچنین، تغییرات سریع وضعیت بیمار در بخش مراقبت ویژه میتواند نگرانی و اضطراب خانوادهها را افزایش دهد.
روش کار. پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفیتحلیلی از نوع همبستگی بود که بر روی 191 نفر از اعضای خانواده بیماران بستری در بخشهای مراقبت ویژه مراکز منتخب آموزشی درمانی شهر همدان انجام شد. این افراد با روش نمونهگیری در دسترس و لحاظ کردن معیارهای ورود وارد مطالعه شدند. شرکتکنندگان در این مطالعه پس از امضای فرم رضایت آگاهانه، پرسشنامههای اطلاعات جمعیت شناختی، اضطراب اسپیلبرگر و حمایت اطلاعاتی را کامل کردند و در نهایت، تحلیل دادهها در نرمافزار SPSS نسخه 16 با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی بررسی شد.
یافته ها. میانگین نمره اضطراب شرکتکنندگان، 45/70 با انحراف معیار 6/62 بود و اضطراب بیشتر آنها در دامنه متوسط قرار داشت. همچنین، میانگین نمره حمایت اطلاعاتی، 46/18 با انحراف معیار 9/78 شد. نتایج حاصل از آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین حمایت اطلاعاتی و سطح اضطراب رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (0/006P=، 0/29r=). تحلیل واریانس یکطرفه نشان داد که بین سطح تحصیلات و اضطراب خانوادهها ارتباط معناداری وجود دارد (0/006P=، 0/29F=). همچنین، حمایت اطلاعاتی با سطح تحصیلات و شغل افراد رابطه معناداری داشت. بین سایر متغیرهای جمعیتشناختی با اضطراب و حمایت اطلاعاتی ارتباطی یافت نشد.
نتیجه گیری. اضطراب در خانواده بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه، شایع و معمولا با شدت متوسط است. عوامل مرتبط شامل محیط پرتنش، ناآگاهی از وضعیت بیمار و تحصیلات هستند. افزایش حمایت اطلاعاتی توسط کادر درمان باعث کاهش اضطراب نمیشود و گاهی آن را افزایش میدهد که به نحوه ارائه اطلاعات و وضعیت روانی خانوادهها مرتبط است. این یافتهها اهمیت توجه به ویژگیهای جمعیتشناختی در طراحی مدلهای حمایت از خانواده و اطلاعرسانی را نشان میدهد. راهبردهایی مانند بازدید آزاد، آموزش، مشارکت خانواده و حضور روانشناس توصیه میشود.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
