|
|
|
|
|
 |
جستجو در مقالات منتشر شده |
 |
|
2 نتیجه برای کلانتر
محمدسعید کلانتری میبدی،
دوره 6، شماره 4 - ( 12-1396 )
چکیده
خلاصه
هدف. این مطالعه مروری با هدف بررسی اثرات درمانی زعفران بر بیماریهای قلبی عروقی از نقطه نظر طب ایرانی و طب نوین انجام شد.
زمینه. بیماریهای قلبی عروقی در حال حاضر تقریبا نیمی از بیماریهای غیر مسری را تشکیل میدهند و عامل مرگ 3/17 میلیون نفر در سال هستند. زعفران یکی از گیاهان دارویی است که در طب ایرانی برای درمان بیماریهای قلبی کاربرد دارد. زعفران بخش قابل استفاده یک گیاه پایا و از تیره زنبق است. در واقع، ناحیه انتهایی خامه و کلاله این گیاه را زعفران گویند.
روش کار. در این مطالعه مروری، کتب مرجع طب سنتی ایرانی از جمله کتاب مخزن الادویه، خلاصه الحکمه، ذخیره خوارزمشاهی، قرابادین کبیر، تفریح القلوب، ریاض الادویه، الابنیه عن حقایق الادویه و اکسیر اعظم بررسی شدند. همچنین، جستجو در پایگاههای دادهای Google Scholar، Web of Science، Scopus، Science Direct، Magiran، SID، و PubMed با استفاده از کلیدواژههای زعفران، بیماری قلبیعروقی، بیماری قلبی، خواص درمانی زعفران و معادل انگلیسی آنها انجام شد. در مجموع، 58 منبع یافت شد و تعداد 37 منبع وارد مطالعه شد و متون آنها بطور کامل، مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها. زعفران درطب سنتی ایران قابض و محلّل و منضج و گشاینده گرفتگی های کبد و عروق است، در قوت دادن گوهر روح و شاد کردن و تقویت قلب بسیار مفید است و سبب بهتر رسانیدن اثر داروهای قلبی به قلب میشود و طبیعت آن گرم و خشک است. این مطالعه نشان داد که زعفران علاوه بر خواص ضد اسپاسم، خلط آور،کمک کننده به هضم، ضد التهاب، ضد افسردگی، آرامشبخش، ضد نفخ، معرق، محرک معده، ضدتشنج، تقویت حافظه، قاعده آور و تقویتکننده میل جنسی؛ برای سیستم قلبیعروقی نیز دارای اثرات محافظتی در بیماریهای ایسکمیک قلب، کاهنده تری گلیسیرید و کلسترول، آنتی آریتمیک، کاهنده فشار خون، شل کننده ماهیچه های صاف عروق و مهارکننده تجمع پلاکتی است. همچنین، زعفران میتواند به عنوان یک داروی پیشگیرانه جدید برای بیماریهای ایسکمیک قلبی معرفی شود.
نتیجه گیری. در طب ایرانی و طب مدرن، اثرات مثبت متعددی برای زعفران برشمردهاند و به صورت ویژه به اثرات این ماده در بیماریهای قلبی عروقی اشاره شده است.
یاسر سعید، عباس عبادی، حسین محمدی روشن، سید محمد سعید غیاثی، محمد حسن کلانتر، سید سید طیب مرادیان،
دوره 13، شماره 1 - ( 1-1403 )
چکیده
خلاصه
هدف. پژوهش حاضر با هدف بررسی فراوانی عوارض پس از جراحی قلب باز در بازه زمانی بدو ورود بیمار به بخش تا سه روز پس از آن در بیمارستان قلب جماران در سالهای 1402-1401 انجام شد.
زمینه. با توجه به درمانهای انتخابی و پیشنهادی برای درمان بیماریهای قلبی عروقی، تعداد زیادی از بیماران تحت جراحی بایپس عروق کرونر و ترمیم یا تعویض دریچه قرار می گیرند. به تناسب فرآیند جراحی، عوارض قلبی و غیرقلبی متعددی برای این بیماران مطرح است.
روش کار. پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی مقطعی بود که در فاصله زمانی تیرماه 1401 تا خردادماه 1402 در شهر تهران در بیمارستان قلب جماران انجام شد. تعداد 254 بیمار کاندید جراحی قلب به روش نمونه گیری در دسترس وارد مطالعه شدند و داده های مربوط به آنها از طریق فرم مشخصات جمعیت شناختی، فرم ثبت عوارض کوتاه مدت پس از جراحی قلب باز، و مقیاس عددی درد جمع آوری شد. بازه زمانی جمع آوری داده ها از لحظه ورود بیمار به بخش مراقبت های ویژه تا لحظه انتقال به بخش (سه روز) بود. دادههای جمع آوری شده در نرم افزاز SPSS نسخه 22 و با استفاده از آمار توصیفی مورد بررسی قرار گرفتند.
یافته ها. بیشتر بیماران مورد بررسی، جراحی دریچه یا جراحی ترکیبی دریچه و بایپس عروق کرونر (68/1 درصد) داشتند، مرد (62/3 درصد)، و دارای سابقه پرفشاری خون (60/5 درصد) بودند. میانگین سنی و کسر تخلیه ای بیماران به ترتیب، 60/4 سال و 48/4 درصد بود. در روز سوم جراحی، بیشترین فراوانی عوارض، مربوط به آتکتازی (18/9 درصد)، پلورال افیوژن (15 درصد)، و نیوموتوراکس (2/8 درصد) بود. بالاترین میانگین نمره درد، مربوط به زمان استفاده از اسپیرومتری تشویقی (3/74) و سرفه کردن (4/54) بود. از نظر دیسریتمی، بیشترین فراوانی مربوط به تاکیکاردی سینوسی (12/6 درصد) و فیبریلاسیون دهلیزی (9/6 درصد) بود.
نتیجه گیری. با توجه به فراوانی عوارض پس از جراحی قلب، برنامه ریزی هدفمند برای مدیریت این عوارض ضروری است. انجام مطالعات بیشتر با هدف علت شناسی و به تناسب، مدیریت عوامل خطر نیز پیشنهاد می شود.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
