|
|
|
|
|
 |
جستجو در مقالات منتشر شده |
 |
|
2 نتیجه برای محمدزاده
فرزانه حسن زاده، زهره محمدزاده تبریزی، شهرام امینی، جواد ملک زاده، سید رضا مظلوم، زهرا پارسایی مهر،
دوره 6، شماره 3 - ( 9-1396 )
چکیده
هدف. این مطالعه با هدف تعیین علل جداسازی مشکل از تهویه مکانیکی در بیماران بعد از عمل جراحی قلب انجام شد.
زمینه. طولانی شدن مدت تهویه مکانیکی یکی از چالشهای مهم در بیماران بعد از عمل جراحی قلب میباشد، زیرا می تواند
مرگ را به 30 تا 40 درصد افزایش دهد. خارج کردن سریع لوله تراشه در مدت کمتر از 6 ساعت بعد از عمل جراحی قلب به عنوان استاندارد در نظر گرفته شده است، زیرا بهبود عملکرد قلب، افزایش راحتی بیمار،کاهش عوارض تنفسی و همچنین، کاهش هزینهها را به همراه دارد و منجر به کاهش مدت بستری در بخش مراقبتهای ویژه میشود. از این رو، تشخیص سریع جهت پیشگیری از عوامل خطر جراحی قلب که طولانی شدن مدت تهویه مکانیکی و همچنین، اشکال در جداسازی از تهویه مکانیکی را به همراه دارد ضروری است.
روش کار. این پژوهش یک مطالعه توصیفی مقطعی بود که در آن 80 بیمار بستری در بخش مراقبتهای ویژه جراحی قلب بیمارستان امام رضا(ع) شهر مشهد در طول مدت 4 ماه، به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و مورد مطالعه قرار گرفتند. اطلاعات بیمارانی که تهویه مکانیکی در آنها بیشتر از 6 ساعت شده بود، جمع آوری شد و توسط نرم افزار SPSS تحلیل گردید.
یافته ها. تنها متغیری که با مدت تهویه مکانیکی ارتباط آماری معنیدار داشت مصرف دخانیات بود (0/03p=). از علل تهویه مکانیکی طولانی مدت، تاخیر در به هوش آمدن (55/3 درصد)، اسیدوز متابولیک (35/5 درصد) و سایر موارد (9/2 درصد) بود.
نتیجه گیری. با در نظر گرفتن عواملی که بر طولانی شدن مدت تهویه مکانیکی تاثیر میگذارند میتوان از طریق کنترل و نظارت بیشتر، مدت تهویه مکانیکی را کاهش داد.
سیده زهرا حسینی، حانیه غلام نژاد، مرتضی محمدزاده،
دوره 13، شماره 1 - ( 1-1403 )
چکیده
خلاصه
هدف. هدف از این مطالعه تعیین ارتباط حمایت اطلاعاتی با اضطراب در اعضای خانواده های بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه در مراکز منتخب آموزشی درمانی شهر همدان در سال 1403 بود.
زمینه. بسیاری از خانوادههای بیماران به دلیل عدم آشنایی با محیط بخش مراقبت ویژه و فرآیند درمان دچار اضطراب میشوند و این ناآگاهی میتواند منجر به احساس ناامنی و ترس در آنها گردد. همچنین، تغییرات سریع وضعیت بیمار در بخش مراقبت ویژه میتواند نگرانی و اضطراب خانوادهها را افزایش دهد.
روش کار. پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفیتحلیلی از نوع همبستگی بود که بر روی 191 نفر از اعضای خانواده بیماران بستری در بخشهای مراقبت ویژه مراکز منتخب آموزشی درمانی شهر همدان انجام شد. این افراد با روش نمونهگیری در دسترس و لحاظ کردن معیارهای ورود وارد مطالعه شدند. شرکتکنندگان در این مطالعه پس از امضای فرم رضایت آگاهانه، پرسشنامههای اطلاعات جمعیت شناختی، اضطراب اسپیلبرگر و حمایت اطلاعاتی را کامل کردند و در نهایت، تحلیل دادهها در نرمافزار SPSS نسخه 16 با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی بررسی شد.
یافته ها. میانگین نمره اضطراب شرکتکنندگان، 45/70 با انحراف معیار 6/62 بود و اضطراب بیشتر آنها در دامنه متوسط قرار داشت. همچنین، میانگین نمره حمایت اطلاعاتی، 46/18 با انحراف معیار 9/78 شد. نتایج حاصل از آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین حمایت اطلاعاتی و سطح اضطراب رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (0/006P=، 0/29r=). تحلیل واریانس یکطرفه نشان داد که بین سطح تحصیلات و اضطراب خانوادهها ارتباط معناداری وجود دارد (0/006P=، 0/29F=). همچنین، حمایت اطلاعاتی با سطح تحصیلات و شغل افراد رابطه معناداری داشت. بین سایر متغیرهای جمعیتشناختی با اضطراب و حمایت اطلاعاتی ارتباطی یافت نشد.
نتیجه گیری. اضطراب در خانواده بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه، شایع و معمولا با شدت متوسط است. عوامل مرتبط شامل محیط پرتنش، ناآگاهی از وضعیت بیمار و تحصیلات هستند. افزایش حمایت اطلاعاتی توسط کادر درمان باعث کاهش اضطراب نمیشود و گاهی آن را افزایش میدهد که به نحوه ارائه اطلاعات و وضعیت روانی خانوادهها مرتبط است. این یافتهها اهمیت توجه به ویژگیهای جمعیتشناختی در طراحی مدلهای حمایت از خانواده و اطلاعرسانی را نشان میدهد. راهبردهایی مانند بازدید آزاد، آموزش، مشارکت خانواده و حضور روانشناس توصیه میشود.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
