نشریه پرستاری قلب و عروق

تاب‌آوری و عوامل موثر بر آن در پرستاران بخش‌های مراقبت ویژه: یک مطالعه مروری

احسان خلیلی پور

خلاصه
هدف. این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل عوامل موثر بر تاب آوری پرستاران شاغل در بخش های مراقبت ویژه در ایران انجام شد.
زمینه. تاب آوری به عنوان توانایی افراد برای مقاومت، سازگاری و بازیابی از شوک ها و استرس ها، ضمن حفظ عملکردها تعریف می شود. این مفهوم تحت تاثیر ویژگی های فردی مانند امید، خوش بینی، و راهبردهای مقابله ای، و عوامل اجتماعی و محیطی نظیر حمایت اجتماعی، انسجام جامعه و حکمرانی موثر، که در شکل گیری تاب آوری نقش کلیدی ایفا می کنند، قرار دارد.
روش کار. در این مطالعه مروری از کلیدواژه های تاب آوری، پرستاران و بخش مراقبت های ویژه، و معادل انگلیسی آنها استفاده شد. پایگاه های داده ای فارسی شامل SID، MagIran، IranMedex و پایگاه نشریات علمی دانشگاه های علوم پزشکی کشور، و همچنین، پایگاه های بین المللی شامل PubMed، Scopus وWeb of Science و موتور جست وجویGoogle Scholar مورد استفاده قرار گرفتند. در نهایت، تعداد 20 مقاله در این مطالعه وارد مرحله بررسی شدند.
یافته ها. تاب آوری در پرستاران بخش های مراقبت ویژه یک سازه حیاتی است که تحت تاثیر عوامل مختلفی قرار دارد. برای بهبود تاب آوری پرستاران، مداخلات باید جامع باشند و هر دو دسته عوامل فردی و سازمانی را هدف قرار دهند.
نتیجه گیری. ارزیابی منظم سطح تاب آوری پرستاران و پایش اثربخشی مداخلات از طریق پژوهش های کیفی و کمی مستمر، برای اطمینان از انطباق راهبردها با نیازهای متغیر این گروه از کادر درمان ضروری است. این رویکرد، نه تنها به بهبود سلامت روان پرستاران کمک می کند، بلکه به طور مستقیم به ارتقای کیفیت مراقبت های سلامتی و پایداری نیروی کار پرستاری در آینده منجر خواهد شد.

تاثیر مداخله آموزشی از راه دور مبتنی بر مدل باور بهداشتی بر سواد سلامت افراد مبتلا به نارسایی قلبی: یک کارآزمایی بالینی

زهرا علیزاده

خلاصه
هدف. این مطالعه به منظور بررسی تاثیر آموزش از راه دور مبتنی بر مدل باور بهداشتی بر سواد سلامت افراد مبتلا به نارسایی قلبی انجام گرفت.
زمینه. شواهد بسیاری نشان می دهند که سواد سلامت ناکافی با عواقب نامطلوب بیماری در افراد مبتلا به نارسایی قلبی همراه است. هرچند آموزش دادن یا نوشتن دستورالعمل ها و موارد آموزشی در طول بستری در بیمارستان و حین ترخیص به بیمار و همراهان آنها به عنوان اولین قدم اساسی محسوب می شود، اما کافی نیست و بیمار باید پیگیری شود.
روش کار. در این مطالعه کارآزمایی بالینی ۸۰ شرکت کننده به طور تصادفی به دو گروه آزمون و کنترل تقسیم شدند. به منظور تخصیص آزمودنی ها، از تصادفی سازی بلوکی متوازن با بلوک های دو تایی استفاده شد. گروه آزمون علاوه بر دریافت مراقبت های استاندارد، آموزش های ساختاریافته ای را از طریق برنامه پیام رسان ایتا و پیگیری های پرستاری دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل تنها مراقبت های معمول را دریافت نمودند. داده ها از طریق پرسشنامه سواد سلامت نارسایی قلبی در سه زمان پیش از مداخله، یک ماه بعد از مداخله، و سه ماه پس از مداخله جمع آوری شد.
یافته ها. نتایج نشان داد که میانگین نمرات سواد سلامت در گروه آزمون نسبت به گروه کنترل به طور معناداری افزایش یافته است (0/0001P≤)، و با اندازه اثر کوهن، قوی (2/8d=) ارزیابی شد.
نتیجه گیری. این یافته ها نشان می دهد که مداخلات آموزشی مبتنی بر مدل باور بهداشتی می تواند به طور موثری سواد سلامت و پایبندی به درمان را در افراد مبتلا به نارسایی قلبی بهبود بخشند.

ارتباط رضایت‌ از مراقبت‌های پرستاری با آمادگی ترخیص در سالمندان بعد از عمل جراحی قلب

حمید پیروی

خلاصه
هدف. هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط رضایتمندی از مراقبت های پرستاری با آمادگی ترخیص در سالمندان پس از عمل جراحی قلب در مرکز آموزشی، تحقیقاتی و درمانی قلب و عروق شهید رجایی تهران بود.
زمینه. رضایت از مراقبت های پرستاری و آمادگی برای ترخیص از بیمارستان از شاخص های اصلی کیفیت خدمات سلامت هستند. با توجه به افزایش جمعیت سالمندان و شیوع بالای بیماری های قلبی، اهمیت ارزیابی این دو متغیر در بیماران جراحی قلب بیشتر احساس می شود.
روش کار. پژوهش حاضر مطالعه ای توصیفی-تحلیلی از نوع مقطعی بود که بر روی 300 بیمار سالمند بستری پس از عمل جراحی قلب انجام شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه مشخصات دموگرافیک، مقیاس رضایت از مراقبت پرستاری نیوکاسل (NSNS) و مقیاس آمادگی برای ترخیص (RHDS) بود. داده ها در نرم افزار SPSS نسخه 26 با استفاده از آمار توصیفی وآزمون های ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد.
یافته ها. میانگین نمره رضایت از مراقبت های پرستاری، 22/53 با انحراف معیار 4/8 بود که با توجه به اینکه نمره کسب شده از حد مطلوب در نظر گرفته شده بالاتر بوده نشان دهنده وضعیت مطلوب و رضایت بیماران از مراقبت های پرستاری است. میانگین نمره آمادگی برای ترخیص، 4/67 با انحراف معیار 1/98 بود و 249 نفر (83 درصد) نمره کمتر از 7 دریافت کردند که نشان دهنده آمادگی کم آنها برای ترخیص است. بین رضایت از مراقبت های پرستاری و آمادگی برای ترخیص همبستگی مثبت و معنی داری وجود داشت (0/0001P≤، 0/46r=). جنسیت و سطح تحصیلات با رضایت از مراقبت های پرستاری، و همچنین، سطح درآمد با آمادگی برای ترخیص رابطه معنی داری داشتند.
نتیجه گیری. یافته ها نشان داد که رضایت بیماران از مراقبت های پرستاری با میزان آمادگی آنان برای ترخیص مرتبط است. توجه به آموزش های حین ترخیص، بهبود تعامل پرستار و بیمار و ارتقای کیفیت مراقبت های پرستاری می تواند موجب افزایش آمادگی سالمندان برای ترخیص شود.

بررسی فراوانی عوارض پس از جراحی قلب باز در در بیماران بستری در بیمارستان قلب جماران در سال‌های 1402-1401

سید طیب مرادیان

خلاصه
هدف. پژوهش حاضر با هدف بررسی فراوانی عوارض پس از جراحی قلب باز در بازه زمانی بدو ورود بیمار به بخش تا سه روز پس از آن در بیمارستان قلب جماران در سال های 1402-1401 انجام شد.
زمینه. با توجه به درمان های انتخابی و پیشنهادی برای درمان بیماری های قلبی عروقی، تعداد زیادی از بیماران تحت جراحی بای پس عروق کرونر و ترمیم یا تعویض دریچه قرار می گیرند. به تناسب فرآیند جراحی، عوارض قلبی و غیرقلبی متعددی برای این بیماران مطرح است.
روش کار. پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی مقطعی بود که در فاصله زمانی تیرماه 1401 تا خردادماه 1402 در شهر تهران در بیمارستان قلب جماران انجام شد. تعداد 254 بیمار کاندید جراحی قلب به روش نمونه گیری در دسترس وارد مطالعه شدند و داده های مربوط به آنها از طریق فرم مشخصات جمعیت شناختی، فرم ثبت عوارض کوتاه مدت پس از جراحی قلب باز، و مقیاس عددی درد جمع آوری شد. بازه زمانی جمع آوری داده ها از لحظه ورود بیمار به بخش مراقبت های ویژه تا لحظه انتقال به بخش (سه روز) بود. داده های جمع آوری شده در نرم افزاز SPSS نسخه 22 و با استفاده از آمار توصیفی مورد بررسی قرار گرفتند.
یافته ها. بیشتر بیماران مورد بررسی، جراحی دریچه یا جراحی ترکیبی دریچه و بای پس عروق کرونر (68/1 درصد) داشتند، مرد (62/3 درصد)، و دارای سابقه پرفشاری خون (60/5 درصد) بودند. میانگین سنی و کسر تخلیه ای بیماران به ترتیب، 60/4 سال و 48/4 درصد بود. در روز سوم جراحی، بیشترین فراوانی عوارض، مربوط به آتکتازی (18/9 درصد)، پلورال افیوژن (15 درصد)، و نیوموتوراکس (2/8 درصد) بود. بالاترین میانگین نمره درد، مربوط به زمان استفاده از اسپیرومتری تشویقی (3/74) و سرفه کردن (4/54) بود. از نظر دیس ریتمی، بیشترین فراوانی مربوط به تاکی کاردی سینوسی (12/6 درصد) و فیبریلاسیون دهلیزی (9/6 درصد) بود.
نتیجه گیری. با توجه به فراوانی عوارض پس از جراحی قلب، برنامه ریزی هدفمند برای مدیریت این عوارض ضروری است. انجام مطالعات بیشتر با هدف علت شناسی و به تناسب، مدیریت عوامل خطر نیز پیشنهاد می شود.

عوامل موثر بر پیشگیری از بیماری‌های قلبی‌عروقی در سالمندان: یک مرور نظام‌مند

خلاصه
هدف. هدف این مرور نظام مند، شناسایی و تحلیل عوامل سبک زندگی موثر در پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی در سالمندان و ارزیابی اثر ترکیبی رژیم غذایی، فعالیت بدنی، اجتناب از دخانیات و کنترل شاخص های بدنی بود.
زمینه. بیماری های قلبی عروقی از مهم ترین علل مرگ و ناتوانی در سالمندان هستند و تغییرات سبک زندگی به عنوان مداخلات پیشگیرانه کم هزینه و مؤثر شناخته می شوند. درک اثرات ترکیبی این عوامل می تواند در طراحی برنامه های سلامت عمومی و بالینی راهگشا باشد.
روش کار. این مطالعه یک مرور نظام مند بر اساس دستورالعمل PRISMA 2020 بود. مطالعات منتشرشده بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ درباره پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی در افراد بالاتر از ۶۰ سال از پایگاه های فارسی و بین المللی SID، MagIran، IranMedex، PubMed، Scopus، و Web of Science جستجو شد. مطالعات واجد شرایط شامل پژوهش های اصیل (مقطعی، کوهورت و کارآزمایی بالینی) به زبان فارسی یا انگلیسی بودند. استخراج داده ها و ارزیابی کیفیت به صورت نظام مند انجام شد و در نهایت، ۲۲ مطالعه وارد تحلیل نهایی گردید.
یافته ها. شواهد نشان دادند که رژیم غذایی سالم و غنی از مواد مغذی، فعالیت بدنی بیشتر از 150 دقیقه در هفته، اجتناب از دخانیات و کنترل شاخص توده بدنی به طور هم زمان باعث کاهش قابل توجه عوامل خطر بروز بیماری های قلبی عروقی می شوند. پایبندی به رژیم مدیترانه ای یا رژیم های گیاهی منجر به کاهش شاخص های متابولیک، LDL-C وHbA1c شد. فعالیت بدنی منظم اثر سینرژیک با رژیم غذایی سالم و اجتناب از دخانیات داشت و کاهش خطر حمله قلبی مشاهده شد. همچنین، مداخلات سبک زندگی در افراد پیش دیابت یا دارای ریسک متابولیک بالا، پیشرفت اختلالات متابولیک و بروز دیابت نوع ۲ را کند کرد.
نتیجه گیری. ترویج و پایبندی به سبک زندگی سالم، شامل رژیم غذایی مناسب، فعالیت بدنی منظم، اجتناب از دخانیات و کنترل شاخص توده بدنی، یک راهبرد موثر برای پیشگیری اولیه و ثانویه از بیماری های قلبی عروقی در سالمندان است. اجرای برنامه های جامع و چندبعدی سبک زندگی نه تنها سلامت فردی را ارتقاء می دهد، بلکه بار اقتصادی و اجتماعی بیماری های قلبی عروقی را کاهش می دهد و کیفیت زندگی سالمندان را بهبود می بخشد.

نقش تعدیل کننده باورهای سلامت در رابطه بین بهزیستی روانی و سازگاری با بیماری در بیماران قلبی عروقی

بیانه عبدالله زاده

خلاصه
مقدمه. هدف پژوهش حاضر پیش بینی سازگاری با بیماری در افراد مبتلا به بیماری قلبی عروقی بر اساس بهزیستی روان شناختی با نقش تعدیل کنندگی باورهای سلامت بود.
زمینه. باورهای بیماری به طور مستقیم با سازگاری و رفتار فرد ارتباط دارد و نتیجه این سازگاری، بر ادراک بیمار از ناتوانی و کیفیت زندگی تاثیر دارد. ارزیابی و درک موثر بیماری، درک توانایی فرد برای نشان دادن رفتارهای سازگاری و برآورد موفقیت هایش در تنظیم علایم بیماری و به دنبال آن، جستجوی بهزیستی روانی را به همراه دارد.
روش کار. پژوهش حاضر، توصیفی و از نوع همبستگی بود. تعداد 300 نفر از افراد مبتلا به بیماری قلبی عروقی مراجعه کننده به مرکز درمانی شهید دکتر قلی پور شهر بوکان به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و وارد پژوهش شدند. معیارهای ورود به مطالعه شامل ابتلا به بیماری های قلبی عروقی، داشتن سواد حداقل در سطح سیکل، عدم ابتلا به بیماری حاد جسمی دیگری غیر از بیماری قلبی عروقی، عدم ابتلا بیماری حاد روانی، و تمایل به شرکت در مطالعه بود. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه باورهای سلامت، مقیاس سازگاری روانی با بیماری و پرسشنامه بهزیستی روان شناختی استفاده شد.
یافته ها. در افراد مبتلا به بیماری قلبی عروقی، سازگاری با بیماری با بهزیستی روان شناختی و باورهای سلامتی دارای رابطه مثبت معنادار بود (0/01P≤). بهزیستی روان شناختی و باورهای سلامتی قابلیت پیش بینی سازگاری با بیماری را داشتند و باورهای سلامتی در رابطه بین بهزیستی روان شناختی و سازگاری با بیماری دارای نقش تعدیل کننده بود.
نتیجه گیری. در افراد مبتلا به بیماری قلبی عروقی، بهزیستی روان شناختی و باورهای سلامتی پیش بین سازگاری با بیماری هستند و باورهای سلامتی می تواند رابطه بهزیستی روان شناختی و سازگاری با بیماری را تعدیل کند.

اثر مواجهه با متامفتامین بر پرفشاری خون دوران بارداری و عوارض مادری-نوزادی در زنان جوان با اختلال مصرف مواد

الهه قادری

خلاصه
هدف. این مطالعه با هدف بررسی پرفشاری خون دوران بارداری و پیامدهای مامایی و نوزادی مواجهه با مواد متامفتامین در یک مرکز درمانی سطح سه در ایران انجام شد.
زمینه. متامفتامین تاثیر اصلی خود را بر مغز از طریق اثرگذاری بر سیستم های نوروترانسمیتری مونوآمینرژیک اعمال می کند؛ به این صورت که آزادسازی دوپامین، نوراپی نفرین و سروتونین را افزایش می دهد و بازجذب آنها را مهار می کند که منجر به تشدید فعالیت عصبی می گردد. متامفتامین همچنین به عنوان عامل مقلد سمپاتیک (سمپاتومیمتیک) قدرتمند با خواص تنگ کننده عروق است که خطر عوارض قلبی-عروقی، از جمله پرفشاری خون، تاکی کاردی و کاردیومیوپاتی را به طور قابل توجهی افزایش می دهد. سوءمصرف متامفتامین در دوران بارداری تهدیدی جدی برای سلامت مادر و نوزاد است.
روش کار. در این مطالعه کوهورت گذشته نگر که در سال ۱۴۰۰ در بیمارستان شهید اکبرآبادی انجام شد، ۳۲۲ زن باردار شامل ۹۸ مصرف کننده مواد (گروه مورد) و ۲۲۴ زن سالم (گروه شاهد) بررسی شدند. معیارهای ورود به مطالعه شامل پرزانتاسیون سفالیک، سن حاملگی دقیق، ملیت ایرانی، اعتیاد به فقط شیشه متامفتامین (گروه مورد)، اعتیاد نداشتن به شیشه و یا هر گونه ماده مخدر (گروه شاهد)، حاملگی بالای 20 هفته به بالا، عدم ابتلا به بیماری های غددی و اتوایمیون و حاملگی تک قلو سن مادر بین 18-35 سال بود. داده ها به صورت گذشته نگر و با استفاده از چک لیست ساختاریافته از پرونده های پزشکی استخراج شدند. متغیرهای مادری شامل سن، سطح تحصیلات، مواد خاص مصرفی و عوارض مامایی شامل پره اکلامپسی، پرفشاری خون دوران بارداری، پارگی زودرس پرده های جنینی و دکولمان جفت بود. داده ها از پرونده های پزشکی استخراج و با روش های آماری تحلیل گردید.
یافته ها. گروه مورد مسن تر، با تحصیلات کمتر و اغلب (75/5 درصد) مصرف کننده متامفتامین بودند. عوارض مادری شامل پارگی زودرس پرده های جنینی (32/3 درصد)، پرفشاری خون دوران بارداری (20/4 درصد) و پره اکلامپسی (9/2 درصد) در گروه مورد به طور معناداری شایع تر از گروه شاهد بود. نوزادان این گروه نیز نرخ های بسیار بالاتری از سندرم زجر تنفسی (49 درصد)، محدودیت رشد داخل رحمی و بستری در بخش مراقبت های ویژه نوزرادان (71/4 درصد) داشتند.
نتیجه گیری. مواجهه پره ناتال با متامفتامین پیش بینی کننده مهمی برای اختلالات فشار خون مادری و آسیب های عصبی نوزادی (محدودیت رشد مغز) است. با توجه به موربیدیتی بالای نوزادی، غربالگری همگانی و مراقبت های چندتخصصی برای این جمعیت آسیب پذیر ضروری است.

ارتباط حمایت اطلاعاتی با اضطراب در اعضای خانواده‌های بیماران بستری در بخش مراقبت‌های ویژه

مرتضی محمدزاده

خلاصه
هدف. هدف از این مطالعه تعیین ارتباط حمایت اطلاعاتی با اضطراب در اعضای خانواده های بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه در مراکز منتخب آموزشی درمانی شهر همدان در سال 1403 بود.
زمینه. بسیاری از خانواده های بیماران به دلیل عدم آشنایی با محیط بخش مراقبت ویژه و فرآیند درمان دچار اضطراب می شوند و این ناآگاهی می تواند منجر به احساس ناامنی و ترس در آنها گردد. همچنین، تغییرات سریع وضعیت بیمار در بخش مراقبت ویژه می تواند نگرانی و اضطراب خانواده ها را افزایش دهد.
روش کار. پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی تحلیلی از نوع همبستگی بود که بر روی 191 نفر از اعضای خانواده بیماران بستری در بخش های مراقبت ویژه مراکز منتخب آموزشی درمانی شهر همدان انجام شد. این افراد با روش نمونه گیری در دسترس و لحاظ کردن معیارهای ورود وارد مطالعه شدند. شرکت کنندگان در این مطالعه پس از امضای فرم رضایت آگاهانه، پرسشنامه های اطلاعات جمعیت شناختی، اضطراب اسپیلبرگر و حمایت اطلاعاتی را کامل کردند و در نهایت، تحلیل داده ها در نرم افزار SPSS نسخه 16 با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی بررسی شد.
یافته ها. میانگین نمره اضطراب شرکت کنندگان، 45/70 با انحراف معیار 6/62 بود و اضطراب بیشتر آنها در دامنه متوسط قرار داشت. همچنین، میانگین نمره حمایت اطلاعاتی، 46/18 با انحراف معیار 9/78 شد. نتایج حاصل از آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین حمایت اطلاعاتی و سطح اضطراب رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (0/006P=، 0/29r=). تحلیل واریانس یک طرفه نشان داد که بین سطح تحصیلات و اضطراب خانواده ها ارتباط معناداری وجود دارد (0/006P=، 0/29F=). همچنین، حمایت اطلاعاتی با سطح تحصیلات و شغل افراد رابطه معناداری داشت. بین سایر متغیرهای جمعیت شناختی با اضطراب و حمایت اطلاعاتی ارتباطی یافت نشد.
نتیجه گیری. اضطراب در خانواده بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه، شایع و معمولا با شدت متوسط است. عوامل مرتبط شامل محیط پرتنش، ناآگاهی از وضعیت بیمار و تحصیلات هستند. افزایش حمایت اطلاعاتی توسط کادر درمان باعث کاهش اضطراب نمی شود و گاهی آن را افزایش می دهد که به نحوه ارائه اطلاعات و وضعیت روانی خانواده ها مرتبط است. این یافته ها اهمیت توجه به ویژگی های جمعیت شناختی در طراحی مدل های حمایت از خانواده و اطلاع رسانی را نشان می دهد. راهبردهایی مانند بازدید آزاد، آموزش، مشارکت خانواده و حضور روان شناس توصیه می شود.