|
|
|
|
|
 |
جستجو در مقالات منتشر شده |
 |
|
63 نتیجه برای پرستار
سمانه شهیدی‌فر، رعنا حدادی،
دوره 14، شماره 1 - ( 1-1404 )
چکیده
خلاصه
هدف. این مرور سیستماتیک با هدف بررسی نقش پرستاران در استفاده از هوش مصنوعی در نظارت بر مصرف داروها و رفتارهای درمانی افراد مبتلا به بیماری قلبی انجام پذیرفت.
زمینه. با افزایش پیچیدگی مراقبت‌های قلبی و رژیم‌های دارویی افراد مبتلا به بیماری قلبی، استفاده از هوش مصنوعی به‌عنوان یک ابزار پشتیبان تصمیم‌گیری بالینی، به‌ویژه در حرفه پرستاری، اهمیت فزاینده‌ای یافته است. این فناوری میتواند نقش موثری در نظارت بر مصرف داروهای قلبی، کاهش خطاهای دارویی و بهبود رفتارهای درمانی بیماران ایفا کند.
روش کار. در این مطالعه مرور سیستماتیک، جستجوی مقالات در پایگاه‌های دادهای CINAHL، Medline،Google Scholar، Web of Science، Scopus و SIDدر بازه زمانی 2020 تا 2025 انجام گرفت. مقالات واجد شرایط بر اساس معــــــیارهای ورود و خروج انتخاب شدند و کیفیت مطالعات با استـــفاده از ابزار ارزیابی انجمن Joanna Briggs بررسی شد. در نهایت، 17 مقاله برای تحلیل نهایی انتخاب گردید.
یافته ها. نتایج نشان می‌دهد که سامانه‌های مبتنی بر هوش مصنوعی از جمله الگوریتم‌های یادگیری ماشین، شبکه‌های عصبی و مدل‌های پیش‌بینی خطر می‌توانند به بهبود ایمنی قلبی، پایش علایم حیاتی، و افزایش انطباق بیمار با درمان‌های تجویزی کمک کنند. با این حال، چالش‌هایی مانند مقاومت پرستاران در برابر فناوری، نگرانی‌های اخلاقی، تهدید هویت حرفه‌ای، کمبود زیرساخت‌ها و مسائل مربوط به امنیت و حریم خصوصی دادهها شناسایی شد.
نتیجه گیری. هوش مصنوعی ظرفیت قابل‌توجهی برای ارتقای کیفیت مراقبت‌های پرستاری، افزایش ایمنی بیمار و بهبود نظارت بر مصرف داروها دارد، اما ادغام موفق آن مستلزم رویکردی انسان‌محور، آموزش هدفمند پرستاران، حمایت سازمانی و حفظ قضاوت بالینی است.
فاطمه فخارزاده جهرمی، رسول اسلامی،
دوره 14، شماره 1 - ( 1-1404 )
چکیده
خلاصه
هدف. این مطالعه با هدف مرور و تحلیل شواهد موجود درباره روشها، نتایج و چالشهای آموزش از راه دور در مراقبت از بیماران مبتلا به سندرم کرونری حاد انجام شد.
زمینه. سندرم کرونری حاد یکی از مهم‌ترین علل مرگ‌ومیر و ناتوانی در جهان است و بیماران پس از ترخیص با چالش‌هایی در پایبندی به درمان، اصلاح سبک زندگی و مدیریت روان‌شناختی بیماری مواجه می شوند. در سال‌های اخیر، مداخلات پرستار-محور به‌ویژه با بهره‌گیری از پرستاری از راه دور و فناوری‌های ارتباطی، به‌عنوان راهبردهایی نوین برای بهبود مراقبت پس از ترخیص مطرح شده‌اند.
روش کار. این مطالعه به‌صورت مرور نظاممند بر پژوهش‌های منتشرشده که به بررسی مداخلات پرستار-محور آموزش از راه دور در بیماران مبتلا به سندرم کرونری حاد پرداخته بودند، انجام شد. برای جمع‌آوری دادهها، از پایگاه‌های PubMed، Scopus، ISI، Google Scholar، و پایگاه دادههای علمی ایران در ده سال اخیر (از 2011 تا 2026 میلادی) استفاده شد. در جستجو از ترکیب کلیدواژه‌های Distance Education، Telehealth، Cardiac Care، Patient Education، Coronary Syndrome، Nursing Care، و معادل فارسی آنها استفاده شد. مطالعات شامل کارآزمایی‌های بالینی تصادفی سازی‌شده، شبه‌تجربی، مشاهده‌ای و کیفی بودند. دادهها با تمرکز بر نوع مداخله، مدت پیگیری، پیامدها و چالش‌ها استخراج و با روش تحلیل مضمون تحلیل شدند. از میان 35 مقاله شناسایی‌شده، پس از حذف موارد تکراری (5 مقاله) و مقالات غیر مرتبط (15 مقاله) با غربالگری از طریق چکیده ها درنهایت، 15 مقاله برای ارزیابی نهایی واجد شرایط بودن انتخاب شد و 11 مقاله وارد مطالعه گردید. کیفیت شواهد با استفاده از چک‌لیست پریزما ارزیابی شد.
یافته‌ها. تحلیل دادهها بیانگر آن بود که مداخلات اموزش از راه دور پرستار-محور با توجه به اهداف پژوهش حاضر در قالب مضامین بهبود نتایج بالینی و اصلاح سبک زندگی، افزایش خودمراقبتی و خودکارآمدی، ارتقای تجربه و رضایت بیماران، روشهای متنوع پرستاری از راه دور و موانع و چالشهای اجرایی و فرآیندی میتواند طبقه بندی گردد. همچنین، آموزش پرستاری از راه دور با کاهش عوامل خطر قلبی عروقی، افزایش فعالیت بدنی، بهبود تبعیت از درمان دارویی، ارتقای خودکارآمدی، بهبود کیفیت زندگی و افزایش شادی در بیماران مبتلا به سندرم عروق کرونر همراه بودند.
نتیجه‌گیری. براساس یافته های پژوهش، آموزش پرستاری از راه دور، رویکردی مؤثر و قابل اجرا برای بهبود مراقبت و پیامدهای بیماران مبتلا به سندرم کرونری حاد محسوب می‌شود و میتواند به بهبود پیامدهای بالینی و اصلاح سبک زندگی منجر شود و ضمن افزایش خودمراقبتی و خودکارآمدی بیماران، موجب افزایش رضایت آنها گردد. تدوین برنامه‌های ساختارمند و پایدار و انجام پژوهش‌های آینده با پیگیری‌های طولانی‌مدت میتواند به تقویت شواهد و ادغام مؤثر این مداخلات در مراقبت‌های بالینی و رفع موانع و چالشهای اجرایی کمک کند.
الهام توکلی، فاطمه گلشنی، آنیتا باغداساریانس،
دوره 14، شماره 1 - ( 1-1404 )
چکیده
خلاصه
هدف. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی مدل علی اضطراب سلامت براساس معنویت با میانجیگری اجتناب شناختی در پرستاران بخش‌های مراقبت ویژه انجام شد.
زمینه. اضطراب سلامت به عنوان یکی از چالشهای عمده روانی در محیط‌های درمانی، به‌ویژه در میان پرستاران بخش‌های مراقبت ویژه که با فشارهای روانی و عاطفی بالایی مواجه هستند، تاثیرات مخربی بر عملکرد شغلی و سلامت فردی دارد.
روش کار. در این مطالعه توصیفی همبستگی، جامعه آماری شامل تمام پرستاران زن و مرد شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه شهر تهران (منطقه 3) در بهار و تابستان سال 1403 بود، که از میان آنها، 267 نفر به صورت نمونه‌گیری سهمیه‌ای غیرتصادفی انتخاب شدند و به پرسشنامه‌های اضطراب سلامت سالکوسکیس و همکاران، معنویت پارسیان و دونینگ، و اجتناب شناختی سکستون و داگاس پاسخ دادند. دادهها با روش معادلات ساختاری در نرم‌افزار آموس نسخه 26 تحلیل شد.
یافته ها. نتایج مدل‌سازی نشان داد که مدل پیشنهادی، برازش مطلوبی با دادهها دارد و توانسته است ۶۷ درصد از واریانس اضطراب سلامت را در این جامعه تبیین کند. ضریب مسیر معنویت به اجتناب شناختی منفی و معنادار بود (0/001P≤، 0/506-=β) و ضریب مسیر اجتناب شناختی به اضطراب سلامت مثبت و معنادار به دست آمد (0/001P≤، 0/569=β). همچنین، اثر مستقیم معنویت بر اضطراب سلامت منفی و معنادار بود (0/001P≤، 0/367-=β) و اثر غیرمستقیم معنویت بر اضطراب سلامت از طریق اجتناب شناختی برابر با ۰/۲۸۸-=β گزاارش شد. اثر کل معنویت بر اضطراب سلامت نیز منفی و معنادار بود (0/001P≤، 0/655-=β).
نتیجه گیری. معنویت و اجتناب شناختی دو مولفه محوری در تبیین اضطراب سلامت هستند. این نتایج بر اهمیت نقش همزمان منابع معنوی درونی و راهبردهای شناختی در فهم ساختار اضطراب سلامت تاکید دارد و پشتوانه‌ای نظری برای طراحی مداخلات روان‌شناختی جهت ارتقای سلامت روان در پرستاران بخش‌های مراقبت ویژه فراهم می‌آورد.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
